Vannacht ben ik goed ziek geworden van de sla die gisterenavond mijn frieten en saté vergezelde. Allicht was hij gewassen met niet al te zuiver water. Mijn maag is dus komen stil te liggen en heel de nacht heb ik last gehad. Om 7u heb ik mezelf dan de verlossing gegeven en daarna heb ik nog 2u rustig kunnen slapen.
Om 10u gingen we van start met de laatste les. Vandaag heb ik de studenten uitgelegd hoe polymeren industrieel worden omgezet in eindproducten. Alle mogelijke verwerkingsprocessen om flessen, zakjes, dopjes, potjes, ... te maken passeerden de revue.
Tijdens de middag repte ik me naar het department chemie want om 12u30 zou ik daar voor de professoren van het departement, en aan allen die het wouden horen, een lezing geven over mijn doctoraatsonderzoek. Ik vreesde een beetje voor mijn frans maar na 2 weken in het frans les geven was ik er al goed op vooruit gegaan en had ik ze allemaal mee. Ze stelden enkele zeer goede vragen na afloop. Helaas moest ik na een vijftal vragen de lezing sluiten want om 14u ging het laatste practicum van start.
Het publiek van mijn lezing...
Voilà, hier probeer ik hen met hand en tand van mijn universeel ketengroei protocol te overtuigen.
En wat probeert gij precies te vragen? :)
In dit laatste practicum hebben de studenten hun polymerisatie van vrijdag (polystyreen) opgezuiverd en gefiltreerd. Daarnaast synthetiseerde ze ook zelf hun eigen nylon draad. Dat laatste vonden ze alvast zeer leuk! Bij het einde van het practicum werd ik door de studenten bedankt voor de leuke tijd met een klein woordje van dank en een houten Afrikaans beeldje waarvoor ze samen gelegd hadden.
Zo fier als een gieter met zijn zelf gesynthetiseerde nylon draad.
Ook hier wordt de synthese van de nylon draad nauwkeurig opgenomen met de webcam om aan al de vrienden te laten zien.
De hele troep studenten samen na het laatste practicum en met het beeldje.
Na het practicum heb ik al de chemische producten en labomaterialen opnieuw in dozen verpakt en een inventaris gemaakt zodat de organisatie van een 2de editie van dit project gemakkelijk kan verlopen.
Al het materiaal opnieuw verpakt in dozen om voor een tijd gestockeerd te worden.
Ook het chemisch afval werd selectief ingezameld zoals het hoort en verdwijnt mee in de stockage om 'ooit' verwerkt te worden in betere tijden...
Zo dadelijk ga ik mijn valiezen pakken want morgenvroeg om 11u heb ik een afspraak met de ambassadeur in het centrum van Kinshasa en vlakbij kunnen we reeds op voorhand de check-in van mijn bagage voor de terugvlucht maken. Dat worden dus twee vliegen in één klap. Daarna komen we terug naar de campus om al het materiaal te verhuizen naar het departement chemie. Vervolgens komen we op de guesthouse mijn handbagage halen en vertrekken we om 16u à 17u al naar de luchthaven voor mijn vlucht van 22u. Het zal zoveel tijd niet vragen om er te geraken maar André wil rustig vlakbij de luchthaven en aan de oever van de Congostroom ons laatste vismenu verorberen.
Tot morgen! Lobi!
M-
