Dag 16: Afscheid van de studenten, lezing geven en morgen naar ambassadeur!

Hallo!

Vannacht ben ik goed ziek geworden van de sla die gisterenavond mijn frieten en saté vergezelde. Allicht was hij gewassen met niet al te zuiver water. Mijn maag is dus komen stil te liggen en heel de nacht heb ik last gehad. Om 7u heb ik mezelf dan de verlossing gegeven en daarna heb ik nog 2u rustig kunnen slapen.

Om 10u gingen we van start met de laatste les. Vandaag heb ik de studenten uitgelegd hoe polymeren industrieel worden omgezet in eindproducten. Alle mogelijke verwerkingsprocessen om flessen, zakjes, dopjes, potjes, ... te maken passeerden de revue.

Tijdens de middag repte ik me naar het department chemie want om 12u30 zou ik daar voor de professoren van het departement, en aan allen die het wouden horen, een lezing geven over mijn doctoraatsonderzoek. Ik  vreesde een beetje voor mijn frans maar na 2 weken in het frans les geven was ik er al goed op vooruit gegaan en had ik ze allemaal mee. Ze stelden enkele zeer goede vragen na afloop. Helaas moest ik na een vijftal vragen de lezing sluiten want om 14u ging het laatste practicum van start.

Het publiek van mijn lezing...

Voilà, hier probeer ik hen met hand en tand van mijn universeel ketengroei protocol te overtuigen.  

En wat probeert gij precies te vragen? :)

In dit laatste practicum hebben de studenten hun polymerisatie van vrijdag (polystyreen) opgezuiverd en gefiltreerd. Daarnaast synthetiseerde ze ook zelf hun eigen nylon draad. Dat laatste vonden ze alvast zeer leuk! Bij het einde van het practicum werd ik door de studenten bedankt voor de leuke tijd met een klein woordje van dank en een houten Afrikaans beeldje waarvoor ze samen gelegd hadden.

Zo fier als een gieter met zijn zelf gesynthetiseerde nylon draad. 

Ook hier wordt de synthese van de nylon draad nauwkeurig opgenomen met de webcam om aan al de vrienden te laten zien. 

De hele troep studenten samen na het laatste practicum en met het beeldje. 

Na het practicum heb ik al de chemische producten en labomaterialen opnieuw in dozen verpakt en een inventaris gemaakt zodat de organisatie van een 2de editie van dit project gemakkelijk kan verlopen.

Al het materiaal opnieuw verpakt in dozen om voor een tijd gestockeerd te worden. 

Ook het chemisch afval werd selectief ingezameld zoals het hoort en verdwijnt mee in de stockage om 'ooit' verwerkt te worden in betere tijden... 

Zo dadelijk ga ik mijn valiezen pakken want morgenvroeg om 11u heb ik een afspraak met de ambassadeur in het centrum van Kinshasa en vlakbij kunnen we reeds op voorhand de check-in van mijn bagage voor de terugvlucht maken. Dat worden dus twee vliegen in één klap. Daarna komen we terug naar de campus om al het materiaal te verhuizen naar het departement chemie. Vervolgens komen we op de guesthouse mijn handbagage halen en vertrekken we om 16u à 17u al naar de luchthaven voor mijn vlucht van 22u. Het zal zoveel tijd niet vragen om er te geraken maar André wil rustig vlakbij de luchthaven en aan de oever van de Congostroom ons laatste vismenu verorberen.

Tot morgen! Lobi!

M-

Dag 15: Een vrije dag!

Hallo!

Vandaag had ik zeer bewust niets gepland. Ik had immers nog een werk af te maken voor mijn postgraduaat tegen woensdag 15/5.  Deze middag vielen we nog een uur of 3 zonder stroom. Zodra mijn batterij van mijn laptop leeg was, was ik dus aangewezen op een boek.

In de namiddag heeft papa Bernard me geleerd hoe ik het pikante goedje, piment, zelf moet bereiden thuis. Ik ben er verzot op.

Vanavond heeft papa Bernard voor mij Belgisch gekookt. Saté, frietjes met mayonaise en een slaschotel. Zeer lekker!

Satés, frietjes, mayonaise, sla en ne goeie Skol. Wat moet een mens meer?

Zonet heb ik nog de slides van de les en het labo van morgen voorbereid. De laatste! Ik heb me ook tip top voorbereid voor de lezing van morgenmiddag voor de professoren. Fingers crossed! Morgenavond na het labo hebben de studenten gevraagd om een uurtje te reserveren voor hun. Ze gingen iets voorbereiden om me te bedanken. Daarna wil André nog iets drinken met mij en ten slotte zal ik een inventaris maken van de producten en materialen die hier nog aanwezig zijn voor eventuele projecten in de toekomst en pak ik mijn valies in.

Deze foto had ik eerder deze week getrokken en ik was hem vergeten te plaatsen. Een vuilbak op het de campus die dateert van voor de dekolonisatie. 

Tot morgen! Lobi!

M-

Dag 14: Klooster, Kinshasa centrum en bezoek aan Serge!

Hallo!

Oza malamo? (Alles goed?)

Vanmorgen zijn we om 10u vertrokken op zoek naar het klooster van de zusters Arbre de Vie. Na veel rondvragen in de buurt waar het ongeveer was werden we telkens een andere richting uitgestuurd. Bellen naar de zusters had geen zin want die nemen nooit onmiddellijk op. Uiteindelijk heb ik mijn collega Karel gebeld, dewelke waarvoor ik bij de zusters een cadeau ging afgeven, en hij heeft me terug op weg gezet in de juiste richting. We waren al zo'n 10 km te ver gereden en ondertussen bijna in de brushe terechtgekomen met moeilijk berijdbare wegen. Karel heeft de zusters kunnen bereiken en er zou een zuster ons opwachten langs de kant van de weg. En inderdaad, niet veel later bereikten we het klooster. De zusters waren nog wel aan het gebed bezig, maar de superieure ontving ons hartelijk en niet veel later vervoegde iedereen het gezelschap. We werden voorzien van lekkere zelfgebakken cake en een sucré. We hebben een klein uurtje gepraat over het project aan UNIKIN en de visies van europese jongeren over Congo of, meer in het algemeen, Centraal Afrika. Tot slot werden we rondgeleid in hun nieuwe klooster en kregen we een rondleiding in de tuin. Ze zijn zeer zelfvoorzienend op hun 16ha grote domein. Ik kwam er een tiental grote termietenheuvels tegen. Die beesten zijn tot iets in staat.

Het nieuwe klooster van Arbre de Vie. 

Eén van de vele termietenheuvels op het domein van de zusters. 

Geflankeerd door 4 zusters van de congregatie. 

Vervolgens hebben we onze tocht verder gezet richting Kinshasa centrum. Opnieuw was ik verbaasd door de discipline die er in het verkeer was gekomen ten opzichte van 2009. Op de avenue 30 juin hield iedereen zich mooi aan de verkeerslichten. Ze waren hypermodern met aftelklok er bovenop. In 2009 reed iedereen nog gewoon door het rood als hij daar goesting voor had. De wet van de sterkste was van kracht. Geen plaats voor voetgangers. Dat was nu wel even anders. Onze eerste halte was de Memling, het extreem luxueuze (in Kinshasa la poubelle) vroegere hotel van Sabena. Ik informeerde aan de balie dat de manager die ons in 2009 heeft ontvangen er nog werkte. Dit bleek niet het geval. Ik wou er meteen ook de weg vragen naar de Colibri, een Belgische bruine kroeg in het centrum van Kinshasa. De man aan de desk had hier nog nooit van gehoord maar een aardige gaste die mijn vraag had gehoord wist wel waar het was en legde het uit aan mijn chauffeur. Niet veel later zaten we op het terras een hamburger en een toast canibal te eten.

Iedereen wacht braaf de nog 10 resterende seconden af voor er weer vandoor te scheuren. Discipline is aanwezig. Tevens nog 10 sec de tijd om iets te kopen bij de straatventer in het midden van de straat.

De Colibri, het Belgisch bruine café van Kinshasa. 

De Colibri van binnen. 

Met een oude poster van de bekende boksmatch van M. Ali tegen G. Foreman in Kinshasa op 30 oktober 1974. De onoverwinnelijke Foreman werd verslagen door Ali in deze 'Rumble in the jungle'.

Vervolgens heeft de chauffeur me afgezet bij Serge, de Congolese vriend van mijn broer die ik in februari in Leuven heb ontvangen. Hij stelde me voor aan de familie, we keken wat tv en we hebben samen een Congolees maal gegeten, bereid door zijn vrouw. We zijn dan samen naar quartier 'bon marché, zeg maar de uitgaansbuurt van Kinshasa, vertrokken en hebben er enkele glazen gedronken op een terras. Eén van zijn vrienden, een procureur van Lubumbashi, heeft me nog getrakteerd op een portret van me, door een straatartiest getekend. Hij heeft me nog een danscafé laten zien en hij heeft me dan in de guesthouse komen afzetten.

Ik samen met de Serge bij het buffet. 

En dan uiteraard nog een foto van in zijn auto met het, al eerder aangehaalde, luipaardenvelleke op zijn dashboard. 

Hier zaten papa Victor en papa Bandou me al op te wachten. Het was immers hun laatste avond dienst voor mijn vertrek en ze wouden absoluut nog dag zeggen. Ik had voor elk van hen eerder deze week onze foto in kleur laten afdrukken op de campus en gaf het hen als souvenir van onze tijd hier. Ze waren er ontzettend blij mee en ze gingen het thuis omhoog hangen en aan iedereen laten zien :).

Nu mijn bed in want morgen heb ik nog een hoop werk!

Tot dan!

M-

Dag 13: Obstacles partout

Hallo!

Vanmorgen hadden we een probleem om aan onze jeep te geraken. De voortuin van het guesthouse is tevens een beveiligde parking voor de buurt zodat hier elke avond zo'n 30'tal auto's komen parkeren. Gezien de beperkte plaats worden deze dus dubbel geparkeerd en het heeft me al verbaasd dat dit niet voor meer problemen zorgde wanneer de ene sneller weg moet dan de andere. Vandaag was het dus aan ons. De auto die voor ons geparkeerd stond had zijn sleutels op het contact laten zitten en door één of andere bijstere reden was de auto intussen gesloten. Hij had zichzelf dus buitengesloten en wij konden niet meer weg. Langs ons nog enkele oudere niet gebruikte wagen maar en de plaats die er was was niet voldoende om te passeren. Iedereen bleef à l'aise maar ik moest wel 25 min later beginnen les geven. Dus ik roep al het volk bij elkaar dat ik op het terrein vond, incluis enkele mensen van op straat om de twee minst zware auto's manueel te verplaatsen zodat onze jeep weg kon. Na wat heffen en sleuren is het ons gelukt onze auto te bevrijden en konden we vertrekken zodat ik 9u58 op de campus arriveerde :).

De oorzaak van al mijn vertrekellende. De wagen die ons blokkeerde had de sleutel op het contact laten zitten en zichzelf buiten gesloten. 

Er was dus geen plaats voor ons (de lichtblauwe jeep) om te vertrekken. 

Met man en macht werden er manueel enkele wagens verplaatst. 

En na het nodige manoeuvreerwerk konden we vertrekken. 

De les vandaag handelde over de ontwikkelingsgeschiedenis van rubbers en nylon en nog een klein stukje over bio-afbreekbare polymeren en de mogelijke impact van deze laatste op een land als Congo waar geen vuilnisverwerking bestaat en alles gewoon op straat gegooid wordt.

Vanmiddag had ik een afspraak met de voorzitter van ERAIFT, Baudouin Michel in le Chateau (het vroegere woonhuis van de eerste (een belg -1958) rector van de universiteit). Toen ik arriveerde bleek de voorzitter echter verhinderd te zijn doordat de toegangswegen naar de universiteit waren afgesloten. Door het voorval van de student die vorige week werd aangevallen met een machete  (en ondertussen gestorven is) zijn er studenten uit het centrum die op de campus willen komen manifesteren en de politie wil dit verhinderen door de toegangswegen af te sluiten. De voorzitter geraakte er dus niet en moest in het centrum blijven. Ik heb dan samen met de aanwezige gasten een lunch genomen die voor mij voorzien was en ben terug gekeerd.

ERAIFT

Het labo zou vandaag, vanwege mijn afspraak tijdens de middag, pas starten om 15u. Om 14u30 ging ik in het dep. chemie nog snel mijn Grubbs katalysator, styrene monomeer en AIBN (een initiator) uit de koelkast halen maar plots bleek de man die altijd in het lokaal met de diepvries zat verdwenen te zijn en was de deur op slot. In allerijl enkele mensen aangesproken om mee met mij naar hem te zoeken via om de campus. Via enkele telefoontjes geraakte ik aan zijn telefoonnummer en kwam hij meteen de deur opendoen. Hij zat in een vergadering in een ander gebouwd. Ik spoedde me dan naar het practicum waar de studenten intussen op mij aan het wachten waren want het was al 15u10. In speedtempo werd het labo klaargemaakt en konden we beginnen met de polymerisatie van polystyreen en de ring opening metathese polymerisatie.

De radicalaire polymerisatie van styreen. 

Vanavond ga ik de lezing voor maandagmiddag voorbereiden en nog wat verder werken aan andere werkjes. Morgenvroeg probeer ik voor de tweede keer in het klooster van Karel te geraken en daarna ga ik iets eten in de Belgische bar Kolibri in het centrum van de stad. De chauffeur zet me daarna af bij Serge. De Congolees die ik in februari in Leuven heb ontvangen. Hij zal me de stad laten zien en een diner voorzien.

Tot morgen! Lobi!

M-

Dag 12: Een persoonlijke winkel voor de deur!

Hallo!

Vanmorgen, zoals elke morgen, om 9u30 paraat om opgehaald te worden door de chauffeur. Gelukkig was hij, niet van zijn gewoonte, een beetje te laat zodat ik nog snel unités (= belwaarde) kon kopen bij een klein straatwinkeltje in de buurt. Ik heb hier elke morgen trouwens een privé kunstwinkel voor de deur. Het zijn twee Congolosen die proberen om, aan de amper 2 gasten in dit guesthouse, telkens weer dezelfde dingen te verkopen. Het gaat vooral om Afrikaanse houten beeldjes. Vandaag toch even kort met hen een babbeltje geslagen. Ik heb hen gezegd dat ik helemaal niet geïnteresseerd ben in houten beeldjes en ze beter aan de gasten vragen wat ze misschien wel willen va kunst zoals bv schilderijen. Eén van hen had ook iets anders bij en bij wijze van voorbeeld heb ik bij hem, na zwaar afdingen op de prijs, iets gekocht. De andere begon dan meteen te jammeren wie nu zijn medicamenten zou betalen. Ik gaf hem een tip om op meer toeristische plaatsen (schaars in Kin maar in het centrum van de stad is er meer internationaal verkeer) te gaan verkopen omdat op deze plaats zijn potentiële afzetmarkt te klein is en hij door verkoop op betere plaatsen de medicamenten zo zelf kon betalen.

Mijn persoonlijke kunstwinkel! Elke dag paraat!

Voilà, de gelukkige van de twee.

Deze voormiddag heb ik mijn studenten een korte inleiding gegeven tot geconjugeerde polymeren, het onderzoeksdomein waarin ik actief ben. Tijdens de middag ging ik dan op zoek naar een UV-lamp om de TLC's die we in deze namiddag zouden nemen te visualiseren. Opnieuw liep ik een hele horde proffen tegen het lijf in de cafetaria in de kelder van het departement chemie. Ze drongen erop aan om er even bij te komen zitten en ook iets te drinken. Ook André, prof. Kalulu en de decaan zaten erbij en stelden me voor om maandagmiddag, tijdens mijn pauze, een lezing te geven over mijn onderzoek. Ik stemde toe. Het wordt een hele uitdaging om voor dit publiek een presentatie van 45 min voor te bereiden. Daarmee ga ik me zondag bezig houden.

Mijn lessen worden hier ad valvas aangekondigd. Toledo bestaat hier nog niet. Zoek naar de chimie macromoleculaire. 

Foto vanaf de bovenste verdiep in het departement chemie met zicht op de cafetaria in de kelder waar de proffen graag samenhokken.

De vriendelijke annonce om de toch wel compleet versleten leuningen niet te zwaar te belasten door er met z'n allen op te leunen. Een goede verstaander weet waarom...

In de namiddag had ik samen met de studenten nog een kort practicum om hun kristallen af te filtreren, zodat deze gedurende de nacht kunnen drogen in de oven en morgen klaar zijn voor polymerisatie. Om de zuiverheid van hun polymeer na te gaan hebben ze ook nog (hun eerste ooit!!!!) TLC genomen. Ze vinden het echt leuk dat ze de vele technieken die ze tot nu toe enkel theoretisch hadden gezien ook eens echt in de praktijk kunnen toepassen. Vervolgens heb ik het labo van morgen nog voorbereid want hiervoor heb ik morgenmiddag geen tijd. Ik ben dan uitgenodigd voor de lunch bij Baudouin Michel, de voorzitter van ERAIFT en dewelke ik ontmoet heb vlak voor mijn vertrek in België bij prof. Kalala thuis.

Het monomeer van de ROMP, klaar om de oven in te gaan om te drogen.  

Creatieve vaccum destillatie, met de voorhanden middelen, van gestabiliseerde styreen om het product te ontdoen van de stabilisator BHT. Morgen gaan we radicalair polymeriseren. 

Vanavond was ik op tijd thuis zodat ik rustig de slides voor de les en het practicum morgen kon voorbereiden en met voldoende tijd kon genieten van het avondmaal: Foufou met pandou en vis uit de Congostroom.

En om af te sluiten voor vandaag nog een foto van papa Victor die met al zijn concentratie de wacht houdt. Ik ben hier veilig, da's duidelijk!

Lobi! (= Tot morgen)

M-

PS: Ik heb vandaag ontdekt dat papa Bernard, mijn kok, in zijn jongere tijd als kok werkte voor Mobutu! Het spreekt vanzelf: een hele eer om hem hier voor mijn eten te mogen laten zorgen...

Dag 11: Stroompanne!

Hallo!

Goeiemorgen! Mijn dagelijks onbijtbuffet!

Deze voormiddag heb ik de studenten de wonderen van gecontroleerde polymerisaties bijgebracht. Ik heb hen vertelt hoe je via ATRP, NMP en RAFT een quasi ongecontroleerde radicalaire polymerisatie kan omzetten in een meer levend mechanisme. Ze vonden het heel interessant en stelden veel kritische vragen.

Elke morgen voor de les nieten de studenten hun de copies aan elkaar van de slides die ik die dag zal presenteren. 

Deze namiddag vond het 4de practicum plaats van 14u tot 17u. Tijdens mijn voorbereidingen gisteren verliep de vacuumfiltratie van het gehydrolyseerde poly(vinylacetaat) zeer traag dus tijdens de middag had ik de tijd genomen om nog enkele vacuumpompen bij te zoeken teneinde zo de 9 groepen op een vlotte manier te kunnen laten filtreren binnen een behoorlijke tijd. Het practicum liep goed tot er omstreeks 15u15 een stroompanne was. De studenten hadden net hun hydrolysereactie gestart onder reflux en de stroom viel weg. Doordat we met oliebaden verwarmen konden we in principe wel een korte tijd zonder verwarming zonder dat de reactie echt stilviel. Het water bleef stromen dus de koeling was OK. Bovendien zijn de stroompannes meestal maar van korte duur en kan je enkele minuten later al weer verder. Maar net nu we de volle 3u stroom nodig hadden om te roeren en te verwarmen (1u reflux voor hydrolyse en 2u reflux voor een verestering van een anhydride voor de vorming van het monomeer voor de ring opening metathese van vrijdag) duurde de onderbrekening 1,5u.  Tot 16u45, een kwartier voor het einde van het practicum, lagen we dus stil. Ik probeerde de studenten intussen, zonder projector en zonder de aanwezigheid van een schoolbord, de nodige instructies te geven om de reagentia voor de volgende proef al af te wegen (ik had gelukkig weegschalen op batterijen voorzien) zodat ze meteen nadat er opnieuw stroom was konden verder gaan. Ik heb van de noodzakelijke vrije tijd ook gebruik gemaakt om enkele studenten te interviewen op video over hun indrukken van de lessenreeks en de practica zodat ik deze later kan verwerken in een kleine reportage. Door de vertraging moesten we dus met z'n allen doorwerken tot 19u. Het nam nog een 45min voor mij om het labo op te ruimen (elke avond moet al het materiaal in het magazijn achter slot en grendel).  Het was een lange dag maar de proeven zijn goed gelukt! Het gefiltreerde PVA werd in de oven geplaatst om te drogen zodat morgen het rendement kan bepaald worden en de verestering werd in de koelkast geplaatst zodat het eindproduct kan uitkristalliseren.

Labo met refluxopstellingen. 

Met een beetje tape heb ik me proberen te behelpen om de darmen voor de koeling aan te sluiten op de kranen. 

Na afloop van de lange dag ben ik bij wijze een aperitief met mijn chauffeur een SKOL gaan drinken op het terras RestoPop. Om 20u30 was ik dan in het guesthouse en heb ik gegeten en de les van morgen voorbereid!

Groeten en tot morgen!

M-

PS aangaande de stroompannes: Wist je dat Congo voldoende waterkracht heeft om heel Afrika van electriciteit te voorzien maar dat de meeste turbines (4 van de 6) gewoon stilliggen omdat ze stuk zijn en niet gerepareerd worden. Congo levert bovendien stroom aan 6 à 7 landen in Afrika maar slaagt er niet in de stroomvoorziening in eigen land te garanderen. There is a big business for batteries...

Dag 10: Diner bij prof van Mikael!

Hallo!

Deze voormiddag heb ik de studenten van 2de licentie chemie uitgelegd op welke manier je polymeren kan karakteriseren: GPC, MALDI-ToF, NMR, eindgroep titratie, viscosimetrie, osmometrie, lichtverstrooing, AFM en EM passeerden de revue.

Deze namiddag waren de studenten vrij en heb ik de tijd genomen om mijn publicaties te gaan laten drukken rondom de campus voor prof. Kalulu. Nadien ben ik in zijn labo de fles stikstof gaan halen want deze heb ik nodig voor het practicum van morgen. Dat was een hele operatie want zo'n fles weegt gemakkelijk 120 kg en ze moest vanuit de kelder naar boven en dan naar mijn lokaal in een gebouw 200 meter verderop. Al snel vond ik een vijftal studenten bereid me te helpen om de fles uit te kelder te halen terwijl ik een chauffeur zocht. Ook dit laatste was niet zo moeilijk en binnen het half uur was de fles verhuisd. Nu kon ik aan de slag om het labo van morgen voor te bereiden.

Eindelijk ballonnen gevonden op de markt voor mijn proef onder inerte atmosfeer. Dat wordt toch nog een laat verjaardagsfeestje :)

Labo van morgen voorbereiden. 

Om 17u had ik een afspraak met de professor van Mikael, de Congolese student bij ons in het labo in Leuven. Hij had me geïnviteerd bij hem thuis een beetje buiten de campus. Ik ontmoete er zijn familie. Tezamen met een heerlijke Congolese maaltijd hadden we het over de toekomst van UNIKIN en over het verschil tussen UNIKIN en de universiteit van Lubumbashi (want ook daar geeft hij les). Hij had veel moeite gedaan om me gastvrij te ontvangen want hij was speciaal SPA-water gaan kopen en een potje mayonaise :).   We hadden het ook nog kort over het filmpjes-project dat ik samen met enkele vrienden ben aan het proberen op te starten. Hij vond het filmpje over malaria in Swahili dé max en heeft een kopie gevraagd. Zijn kinderen hebben het de hele avond bekeken. Hij zei dat we er zeker mee moesten doorgaan.

Op visite bij de prof van Mikael! 

Vanavond heb ik mijn slides voor de lessen en het practicum voor morgen voorbereid en nu is het bedtijd!

Slaapwel!

M-