Na 8u vliegen ben ik goed aangekomen in Kinshasa. De geur en de warmte die je overvalt bij het openen van de vliegtuigdeur is erg typerend en deed me meteen terugdenken aan mijn reis van 2009 naar deze plaats. Tot daar de westerse vlotheid en meteen stond het afrikaanse 'à l'aise' klaar om het over te nemen. De paspoortcontrole in mijn rij, toch maar een kleine 20 mensen voor mij, nam al gauw 2u in beslag. Ik was het al vergeten maar wil ik mijn wachttijden in Congo reduceren ga ik toch (nog) wat assertiever uit de hoek moeten komen. De nodige animo was er wel tijdens het wachten omdat er enkele DGM (Direction Générale de Migration) dispuut op z'n Afrikaans aan het overleggen waren (lees: roepen, brullen, ...)
Eens door de douane ging het vlot. Aan de uitgang stond een vriendelijke man van de DGM met mijn naam op een papiertje me op te wachten. Hij vertelde me dat de departementsvoorzitter (André) buiten stond te wachten en hij me, na het ophalen van mijn bagage tussen de gebruikelijke chaos, tot bij hem zou begeleiden. Tot ons gezelschap vervoegde zich nog een Belgische, Veronique, van de universiteit van Luik. Ze zal ook 12 dagen verblijven in de guesthouse en ze is in Kinshasa voor haar doctoraat dat handelt over de universitaire ontwikkelingssamenwerking. Toeval, maar ze onderzoekt dus eigenlijk wat ik hier kom volbrengen.
Na 1,5u door het drukke verkeer van Kinshasa wist ik meteen weer waarom ik het hier zo leuk vond. De chaos, de drukte die, hoe raar het ook klinkt, geen enkele vorm van stress met zich meedraagt, de atmosfeer, ... Het is er allemaal! Ik heb er zin in. Eens aangekomen in de guesthouse kregen we nog een kleine maaltijd voorgeschoteld van mama Pauline, mijn lieve gastvrouw voor de komende 3 weken.
Vervolgens kreeg ik mijn kamer en heb ik alles rustig uitgepakt en gesorteerd in mijn kast. De kamer is eenvoudig maar naar Congolese normen luxueus (zie foto's). Eens uitgepakt heb ik mij een frisse Skol uitgeschonken, de Jupiler voor de komende 3 weken. Het moet al sinds 2009 geleden zijn dat ik dat bier nog gedronken heb. Pintjes zijn hier wel per 72 cl! Ik heb van de korte vrije tijd gebruik gemaakt om even rond de guesthouse te wandelen. Al snel kwam ik 'papa' Bandou en 'papa' Victor tegen. Twee broers wiens ouders de guesthouse destijds hebben gebouwd. Ze zorgen voor de veiligheid in en rond het gebouw. Het had niet veel nodig om te voelen dat het klikte. Ik vertelde hen kort wat ik hier kwam doen en zij vertelden uitbundig de geschiedenis van de guesthouse. Ze waren enthousiast, ik ook. Hiermee volgen in de nabije toekomst sowieso nog leuke conversaties!
Morgen om 9u30 komt André (de departementsvoorzitter) me ophalen en gaan we de nodige protocollaire visites volbrengen. Ik word verwacht op het rectoraat en bij de programmacommissie van de opleiding chemie en ingenieurstechnieken. Hoog tijd dus om nog snel een presentatie in elkaar te steken en in mijn bed te kruipen. Op naar de eerste spannende dag UNIKIN!
Slaapwel!
M-
