Ik ben 26 en doctoraatstudent (KU Leuven). Van 28 april tot 15 mei zal ik aan de universiteit van Kinshasa (UNIKIN) een opleiding polymeer chemie doceren aan de 2de liceniaat studenten Chemie in het kader van een samenwerkingsverband tussen het departement Chemie van de KU Leuven en UNIKIN. Het project omvat 20u theoretische les en 20u practica. Gezien de beperkte middelen ter plaatse een hele uitdaging. Op deze blog zal ik een verslag brengen, van voorbereiding tot uitvoering van het project.
maandag 29 april 2013
Dag 2: "Uw leslokaal en labo zijn nog niet af, we werken eraan!" - "Euh, wat?"
Dag 1:Mama Pauline, papa Bandou et papa Victor!
Na 8u vliegen ben ik goed aangekomen in Kinshasa. De geur en de warmte die je overvalt bij het openen van de vliegtuigdeur is erg typerend en deed me meteen terugdenken aan mijn reis van 2009 naar deze plaats. Tot daar de westerse vlotheid en meteen stond het afrikaanse 'à l'aise' klaar om het over te nemen. De paspoortcontrole in mijn rij, toch maar een kleine 20 mensen voor mij, nam al gauw 2u in beslag. Ik was het al vergeten maar wil ik mijn wachttijden in Congo reduceren ga ik toch (nog) wat assertiever uit de hoek moeten komen. De nodige animo was er wel tijdens het wachten omdat er enkele DGM (Direction Générale de Migration) dispuut op z'n Afrikaans aan het overleggen waren (lees: roepen, brullen, ...)
Eens door de douane ging het vlot. Aan de uitgang stond een vriendelijke man van de DGM met mijn naam op een papiertje me op te wachten. Hij vertelde me dat de departementsvoorzitter (André) buiten stond te wachten en hij me, na het ophalen van mijn bagage tussen de gebruikelijke chaos, tot bij hem zou begeleiden. Tot ons gezelschap vervoegde zich nog een Belgische, Veronique, van de universiteit van Luik. Ze zal ook 12 dagen verblijven in de guesthouse en ze is in Kinshasa voor haar doctoraat dat handelt over de universitaire ontwikkelingssamenwerking. Toeval, maar ze onderzoekt dus eigenlijk wat ik hier kom volbrengen.
Na 1,5u door het drukke verkeer van Kinshasa wist ik meteen weer waarom ik het hier zo leuk vond. De chaos, de drukte die, hoe raar het ook klinkt, geen enkele vorm van stress met zich meedraagt, de atmosfeer, ... Het is er allemaal! Ik heb er zin in. Eens aangekomen in de guesthouse kregen we nog een kleine maaltijd voorgeschoteld van mama Pauline, mijn lieve gastvrouw voor de komende 3 weken.
Vervolgens kreeg ik mijn kamer en heb ik alles rustig uitgepakt en gesorteerd in mijn kast. De kamer is eenvoudig maar naar Congolese normen luxueus (zie foto's). Eens uitgepakt heb ik mij een frisse Skol uitgeschonken, de Jupiler voor de komende 3 weken. Het moet al sinds 2009 geleden zijn dat ik dat bier nog gedronken heb. Pintjes zijn hier wel per 72 cl! Ik heb van de korte vrije tijd gebruik gemaakt om even rond de guesthouse te wandelen. Al snel kwam ik 'papa' Bandou en 'papa' Victor tegen. Twee broers wiens ouders de guesthouse destijds hebben gebouwd. Ze zorgen voor de veiligheid in en rond het gebouw. Het had niet veel nodig om te voelen dat het klikte. Ik vertelde hen kort wat ik hier kwam doen en zij vertelden uitbundig de geschiedenis van de guesthouse. Ze waren enthousiast, ik ook. Hiermee volgen in de nabije toekomst sowieso nog leuke conversaties!
Morgen om 9u30 komt André (de departementsvoorzitter) me ophalen en gaan we de nodige protocollaire visites volbrengen. Ik word verwacht op het rectoraat en bij de programmacommissie van de opleiding chemie en ingenieurstechnieken. Hoog tijd dus om nog snel een presentatie in elkaar te steken en in mijn bed te kruipen. Op naar de eerste spannende dag UNIKIN!
Slaapwel!
M-
zondag 28 april 2013
Vertrek
De dag van vertrek is aangebroken....
Gisterenavond het onmogelijke mogelijk gemaakt door een enorme hoeveelheid materiaal in mijn 2 reistassen te krijgen... Wel 13 kg overload ( boven de toegelaten 61 kg - nee, geen kleren maar materiaal dat niet mee kon met het schip in januari of waar ik nog niet aan gedacht had vooraf. Eerlijk gezegd vooral het laatste ). Na het inpakken nog iets gaan drinken met de kameraden en dan goed geslapen.
Vanmorgen om 7u eruitben na het labelen van mijn reistassen om half 8 naar de luchthaven vertrokken. Geen wachtrij aan de bagage check-in , dat viel mee... Het was ook nog vroeg. De 13 kg overload werd met de duty manager genegotieerd en met behulp van mijn ngo verklaring kon ik ze kosteloos meenemen. Yes , gelukt!
Het was dan kwart na 8 en ik had dus nog 2 u te vullen voor ik aan de gate moest staan. Ik versta nog steeds niet waarom je voor die verre afrikavluchten zo extreem op tijd moet zijn (2,5 u op voorhand). Ik ben gewend om bij Ryanair een uur voor vertrek de luchthaven binnen te wandelen. Maar nu is het dus Brussels Airlines met een beduidend hogere service dan Ryanair! In die 2u ben ik met mijn ouders nog gaan ontbijten in de Sheraton aan de luchthaven (voortreffelijk ontbijt trouwens) ben ik naar de gate gewandeld! T69 was het! Extreem ver! Nog maar eens beseft hoe groot die luchthaven hier is!
Maar goed, last call! Ik moet ervandoor! Adieu belgica! Tot binnen 3 weken!
M-
woensdag 24 april 2013
Drukwerk
Hallo!
De laatste week voor vertrek, de week der voorbereiding. De kopiemachine draait op volle toeren om iedereen ter plaatse van mijn slides te voorzien. De labohandleidingen worden tijdens de middagpauze ingebonden. Tesamen heb ik 453 slides en meer dan 6000 bladzijden voor alle studenten samen. Gelukkig mag ik 46 kg meezeulen op een afrikaanse vlucht!
Tot later!
Michiel










