Hallo!
Hier ben ik weer!
Vandaag een vrij rustige dag. Ik had mijn chauffeur gevraagd om om 9u40
aanwezig te zijn zodat ik om 9u50 op de campus kon arriveren. Helaas om 10u nog
steeds geen chauffeur te zien. Een kort telefoontje naar hem leidde al snel tot het bekende ‘j’arrive’. Gelukkig
wordt het academisch kwartiertje hier erg ruim geïnterpreteerd en waren alle
studenten nog aanwezig (of kwamen ze zelfs pas aan). Wonder boven wonder had ik
vandaag, even als de rest van de week, een volle klas. Zelfs tijdens de
feestdag, 1 mei. Hoogst uitzonderlijk hier…
Vlak nadat de les voorbij was kwam
er voor het departement een auto met een kist aangereden omringd
door een zingende en wenende menigte. Het was een begrafenis van een
student. De traditie wil hier dat de kist van de ene plaats naar de andere plaats
wordt gereden, overal waar de student vaak kwam. Om zo iedereen de kans te geven hem
een laatste groet te brengen. Erg contrasterend met de sereniteit die bij ons
heerst tijdens een begrafenis. (Uiteraard)
hiervan geen foto.
Deze namiddag ben ik het
practicum van morgen gaan voorbereiden in het laboratorium. Geen van beide
proeven lukten onmiddellijk. Ik dacht aanvankelijk dat het aan het vuile water
lag dus ik heb een liter water gedestilleerd. Het experiment ging echter niet
beter met dit propere gedestilleerde water. Ik moest dus op zoek naar een noodoplossing. Bij het experiment met het super absorberend polymeer (natrium polyacrylaat) bleek
het polymeer plots niet meer zo absorberend te zijn dan het zou moeten zijn. Na
het toevoegen van water werd er helemaal geen gel gevormd. Gelukkige had ik, met dank aan mijn prof Guy, een
pamper bij voor een latere demonstratieproef, deze zitten immers vol
superabsorberende polymeren, en heb ik deze vulling kunnen gebruiken als
vervangmiddel. De andere proef betreft het toevoegen van borax (Na2B4O7) aan
een oplossing van PVA (dit zou een rubberachtige bal moeten vormen). Helaas
kreeg ik het PVA dat ik had opgestuurd niet opgelost in water. Zelfs niet na 5u
verwarmen op 70 graden. Ik vermoed dat ik PVA heb opgestuurd met een te hoge molmassa waardoor oplossen in water onmogelijk wordt. Om 18u30 gaf ik het op en ben ik
naar de guesthouse teruggekeerd om de les van morgen voor te bereiden.
Hieronder enkele foto’s
van mijn chauffeur en zijn auto en een traktor van de universiteit die ik
tegenkwam van een welbekend merk.
Den André, de chauffeur, met onze jeep.
Op de parking van onze guesthouse vond ik ook deze John Deere. Mijn favoriete merk. Het is trouwens een verbazend goed onderhouden machine.
Blijkbaar eigendom van de universiteit, faculteit de sciences.
Alleen een cabine was er bij de aankoop/gift te veel aan. Dan maar improviseren.
Voorbereidingen voor het labo van morgen.
’S Avonds heb ik nog
een hele tijd buiten gezeten en had ik een lang gesprek met een bewaker van de guesthouse. Het gesprek ging over zijn leven en over het land Congo. Hij had als verstekeling al twee maal
geprobeerd om via de haven van Antwerpen ons land binnen te komen maar was
telkens teruggestuurd. Vaak langsheen de ivoorkust, Namibië, … waar hij telkens
voor enkele maanden in de gevangenis belandde. Intussen was hij getrouwd, had hij 5 kinderen en had hij de hoop
opgegeven. Hij nam zijn verantwoordelijkheid voor zijn kroost en probeerde er
hier het beste van te maken door meerdere jobsuit te oefenen. Ik herinner nog
steeds de woorden die hij steeds herhaalde: ‘Les Congolais, ils souffrent’.
Doei!
M-
Geen opmerkingen:
Een reactie posten