Dag 13: Obstacles partout

Hallo!

Vanmorgen hadden we een probleem om aan onze jeep te geraken. De voortuin van het guesthouse is tevens een beveiligde parking voor de buurt zodat hier elke avond zo'n 30'tal auto's komen parkeren. Gezien de beperkte plaats worden deze dus dubbel geparkeerd en het heeft me al verbaasd dat dit niet voor meer problemen zorgde wanneer de ene sneller weg moet dan de andere. Vandaag was het dus aan ons. De auto die voor ons geparkeerd stond had zijn sleutels op het contact laten zitten en door één of andere bijstere reden was de auto intussen gesloten. Hij had zichzelf dus buitengesloten en wij konden niet meer weg. Langs ons nog enkele oudere niet gebruikte wagen maar en de plaats die er was was niet voldoende om te passeren. Iedereen bleef à l'aise maar ik moest wel 25 min later beginnen les geven. Dus ik roep al het volk bij elkaar dat ik op het terrein vond, incluis enkele mensen van op straat om de twee minst zware auto's manueel te verplaatsen zodat onze jeep weg kon. Na wat heffen en sleuren is het ons gelukt onze auto te bevrijden en konden we vertrekken zodat ik 9u58 op de campus arriveerde :).

De oorzaak van al mijn vertrekellende. De wagen die ons blokkeerde had de sleutel op het contact laten zitten en zichzelf buiten gesloten. 

Er was dus geen plaats voor ons (de lichtblauwe jeep) om te vertrekken. 

Met man en macht werden er manueel enkele wagens verplaatst. 

En na het nodige manoeuvreerwerk konden we vertrekken. 

De les vandaag handelde over de ontwikkelingsgeschiedenis van rubbers en nylon en nog een klein stukje over bio-afbreekbare polymeren en de mogelijke impact van deze laatste op een land als Congo waar geen vuilnisverwerking bestaat en alles gewoon op straat gegooid wordt.

Vanmiddag had ik een afspraak met de voorzitter van ERAIFT, Baudouin Michel in le Chateau (het vroegere woonhuis van de eerste (een belg -1958) rector van de universiteit). Toen ik arriveerde bleek de voorzitter echter verhinderd te zijn doordat de toegangswegen naar de universiteit waren afgesloten. Door het voorval van de student die vorige week werd aangevallen met een machete  (en ondertussen gestorven is) zijn er studenten uit het centrum die op de campus willen komen manifesteren en de politie wil dit verhinderen door de toegangswegen af te sluiten. De voorzitter geraakte er dus niet en moest in het centrum blijven. Ik heb dan samen met de aanwezige gasten een lunch genomen die voor mij voorzien was en ben terug gekeerd.

ERAIFT

Het labo zou vandaag, vanwege mijn afspraak tijdens de middag, pas starten om 15u. Om 14u30 ging ik in het dep. chemie nog snel mijn Grubbs katalysator, styrene monomeer en AIBN (een initiator) uit de koelkast halen maar plots bleek de man die altijd in het lokaal met de diepvries zat verdwenen te zijn en was de deur op slot. In allerijl enkele mensen aangesproken om mee met mij naar hem te zoeken via om de campus. Via enkele telefoontjes geraakte ik aan zijn telefoonnummer en kwam hij meteen de deur opendoen. Hij zat in een vergadering in een ander gebouwd. Ik spoedde me dan naar het practicum waar de studenten intussen op mij aan het wachten waren want het was al 15u10. In speedtempo werd het labo klaargemaakt en konden we beginnen met de polymerisatie van polystyreen en de ring opening metathese polymerisatie.

De radicalaire polymerisatie van styreen. 

Vanavond ga ik de lezing voor maandagmiddag voorbereiden en nog wat verder werken aan andere werkjes. Morgenvroeg probeer ik voor de tweede keer in het klooster van Karel te geraken en daarna ga ik iets eten in de Belgische bar Kolibri in het centrum van de stad. De chauffeur zet me daarna af bij Serge. De Congolees die ik in februari in Leuven heb ontvangen. Hij zal me de stad laten zien en een diner voorzien.

Tot morgen! Lobi!

M-

Dag 12: Een persoonlijke winkel voor de deur!

Hallo!

Vanmorgen, zoals elke morgen, om 9u30 paraat om opgehaald te worden door de chauffeur. Gelukkig was hij, niet van zijn gewoonte, een beetje te laat zodat ik nog snel unités (= belwaarde) kon kopen bij een klein straatwinkeltje in de buurt. Ik heb hier elke morgen trouwens een privé kunstwinkel voor de deur. Het zijn twee Congolosen die proberen om, aan de amper 2 gasten in dit guesthouse, telkens weer dezelfde dingen te verkopen. Het gaat vooral om Afrikaanse houten beeldjes. Vandaag toch even kort met hen een babbeltje geslagen. Ik heb hen gezegd dat ik helemaal niet geïnteresseerd ben in houten beeldjes en ze beter aan de gasten vragen wat ze misschien wel willen va kunst zoals bv schilderijen. Eén van hen had ook iets anders bij en bij wijze van voorbeeld heb ik bij hem, na zwaar afdingen op de prijs, iets gekocht. De andere begon dan meteen te jammeren wie nu zijn medicamenten zou betalen. Ik gaf hem een tip om op meer toeristische plaatsen (schaars in Kin maar in het centrum van de stad is er meer internationaal verkeer) te gaan verkopen omdat op deze plaats zijn potentiële afzetmarkt te klein is en hij door verkoop op betere plaatsen de medicamenten zo zelf kon betalen.

Mijn persoonlijke kunstwinkel! Elke dag paraat!

Voilà, de gelukkige van de twee.

Deze voormiddag heb ik mijn studenten een korte inleiding gegeven tot geconjugeerde polymeren, het onderzoeksdomein waarin ik actief ben. Tijdens de middag ging ik dan op zoek naar een UV-lamp om de TLC's die we in deze namiddag zouden nemen te visualiseren. Opnieuw liep ik een hele horde proffen tegen het lijf in de cafetaria in de kelder van het departement chemie. Ze drongen erop aan om er even bij te komen zitten en ook iets te drinken. Ook André, prof. Kalulu en de decaan zaten erbij en stelden me voor om maandagmiddag, tijdens mijn pauze, een lezing te geven over mijn onderzoek. Ik stemde toe. Het wordt een hele uitdaging om voor dit publiek een presentatie van 45 min voor te bereiden. Daarmee ga ik me zondag bezig houden.

Mijn lessen worden hier ad valvas aangekondigd. Toledo bestaat hier nog niet. Zoek naar de chimie macromoleculaire. 

Foto vanaf de bovenste verdiep in het departement chemie met zicht op de cafetaria in de kelder waar de proffen graag samenhokken.

De vriendelijke annonce om de toch wel compleet versleten leuningen niet te zwaar te belasten door er met z'n allen op te leunen. Een goede verstaander weet waarom...

In de namiddag had ik samen met de studenten nog een kort practicum om hun kristallen af te filtreren, zodat deze gedurende de nacht kunnen drogen in de oven en morgen klaar zijn voor polymerisatie. Om de zuiverheid van hun polymeer na te gaan hebben ze ook nog (hun eerste ooit!!!!) TLC genomen. Ze vinden het echt leuk dat ze de vele technieken die ze tot nu toe enkel theoretisch hadden gezien ook eens echt in de praktijk kunnen toepassen. Vervolgens heb ik het labo van morgen nog voorbereid want hiervoor heb ik morgenmiddag geen tijd. Ik ben dan uitgenodigd voor de lunch bij Baudouin Michel, de voorzitter van ERAIFT en dewelke ik ontmoet heb vlak voor mijn vertrek in België bij prof. Kalala thuis.

Het monomeer van de ROMP, klaar om de oven in te gaan om te drogen.  

Creatieve vaccum destillatie, met de voorhanden middelen, van gestabiliseerde styreen om het product te ontdoen van de stabilisator BHT. Morgen gaan we radicalair polymeriseren. 

Vanavond was ik op tijd thuis zodat ik rustig de slides voor de les en het practicum morgen kon voorbereiden en met voldoende tijd kon genieten van het avondmaal: Foufou met pandou en vis uit de Congostroom.

En om af te sluiten voor vandaag nog een foto van papa Victor die met al zijn concentratie de wacht houdt. Ik ben hier veilig, da's duidelijk!

Lobi! (= Tot morgen)

M-

PS: Ik heb vandaag ontdekt dat papa Bernard, mijn kok, in zijn jongere tijd als kok werkte voor Mobutu! Het spreekt vanzelf: een hele eer om hem hier voor mijn eten te mogen laten zorgen...

Dag 11: Stroompanne!

Hallo!

Goeiemorgen! Mijn dagelijks onbijtbuffet!

Deze voormiddag heb ik de studenten de wonderen van gecontroleerde polymerisaties bijgebracht. Ik heb hen vertelt hoe je via ATRP, NMP en RAFT een quasi ongecontroleerde radicalaire polymerisatie kan omzetten in een meer levend mechanisme. Ze vonden het heel interessant en stelden veel kritische vragen.

Elke morgen voor de les nieten de studenten hun de copies aan elkaar van de slides die ik die dag zal presenteren. 

Deze namiddag vond het 4de practicum plaats van 14u tot 17u. Tijdens mijn voorbereidingen gisteren verliep de vacuumfiltratie van het gehydrolyseerde poly(vinylacetaat) zeer traag dus tijdens de middag had ik de tijd genomen om nog enkele vacuumpompen bij te zoeken teneinde zo de 9 groepen op een vlotte manier te kunnen laten filtreren binnen een behoorlijke tijd. Het practicum liep goed tot er omstreeks 15u15 een stroompanne was. De studenten hadden net hun hydrolysereactie gestart onder reflux en de stroom viel weg. Doordat we met oliebaden verwarmen konden we in principe wel een korte tijd zonder verwarming zonder dat de reactie echt stilviel. Het water bleef stromen dus de koeling was OK. Bovendien zijn de stroompannes meestal maar van korte duur en kan je enkele minuten later al weer verder. Maar net nu we de volle 3u stroom nodig hadden om te roeren en te verwarmen (1u reflux voor hydrolyse en 2u reflux voor een verestering van een anhydride voor de vorming van het monomeer voor de ring opening metathese van vrijdag) duurde de onderbrekening 1,5u.  Tot 16u45, een kwartier voor het einde van het practicum, lagen we dus stil. Ik probeerde de studenten intussen, zonder projector en zonder de aanwezigheid van een schoolbord, de nodige instructies te geven om de reagentia voor de volgende proef al af te wegen (ik had gelukkig weegschalen op batterijen voorzien) zodat ze meteen nadat er opnieuw stroom was konden verder gaan. Ik heb van de noodzakelijke vrije tijd ook gebruik gemaakt om enkele studenten te interviewen op video over hun indrukken van de lessenreeks en de practica zodat ik deze later kan verwerken in een kleine reportage. Door de vertraging moesten we dus met z'n allen doorwerken tot 19u. Het nam nog een 45min voor mij om het labo op te ruimen (elke avond moet al het materiaal in het magazijn achter slot en grendel).  Het was een lange dag maar de proeven zijn goed gelukt! Het gefiltreerde PVA werd in de oven geplaatst om te drogen zodat morgen het rendement kan bepaald worden en de verestering werd in de koelkast geplaatst zodat het eindproduct kan uitkristalliseren.

Labo met refluxopstellingen. 

Met een beetje tape heb ik me proberen te behelpen om de darmen voor de koeling aan te sluiten op de kranen. 

Na afloop van de lange dag ben ik bij wijze een aperitief met mijn chauffeur een SKOL gaan drinken op het terras RestoPop. Om 20u30 was ik dan in het guesthouse en heb ik gegeten en de les van morgen voorbereid!

Groeten en tot morgen!

M-

PS aangaande de stroompannes: Wist je dat Congo voldoende waterkracht heeft om heel Afrika van electriciteit te voorzien maar dat de meeste turbines (4 van de 6) gewoon stilliggen omdat ze stuk zijn en niet gerepareerd worden. Congo levert bovendien stroom aan 6 à 7 landen in Afrika maar slaagt er niet in de stroomvoorziening in eigen land te garanderen. There is a big business for batteries...

Dag 10: Diner bij prof van Mikael!

Hallo!

Deze voormiddag heb ik de studenten van 2de licentie chemie uitgelegd op welke manier je polymeren kan karakteriseren: GPC, MALDI-ToF, NMR, eindgroep titratie, viscosimetrie, osmometrie, lichtverstrooing, AFM en EM passeerden de revue.

Deze namiddag waren de studenten vrij en heb ik de tijd genomen om mijn publicaties te gaan laten drukken rondom de campus voor prof. Kalulu. Nadien ben ik in zijn labo de fles stikstof gaan halen want deze heb ik nodig voor het practicum van morgen. Dat was een hele operatie want zo'n fles weegt gemakkelijk 120 kg en ze moest vanuit de kelder naar boven en dan naar mijn lokaal in een gebouw 200 meter verderop. Al snel vond ik een vijftal studenten bereid me te helpen om de fles uit te kelder te halen terwijl ik een chauffeur zocht. Ook dit laatste was niet zo moeilijk en binnen het half uur was de fles verhuisd. Nu kon ik aan de slag om het labo van morgen voor te bereiden.

Eindelijk ballonnen gevonden op de markt voor mijn proef onder inerte atmosfeer. Dat wordt toch nog een laat verjaardagsfeestje :)

Labo van morgen voorbereiden. 

Om 17u had ik een afspraak met de professor van Mikael, de Congolese student bij ons in het labo in Leuven. Hij had me geïnviteerd bij hem thuis een beetje buiten de campus. Ik ontmoete er zijn familie. Tezamen met een heerlijke Congolese maaltijd hadden we het over de toekomst van UNIKIN en over het verschil tussen UNIKIN en de universiteit van Lubumbashi (want ook daar geeft hij les). Hij had veel moeite gedaan om me gastvrij te ontvangen want hij was speciaal SPA-water gaan kopen en een potje mayonaise :).   We hadden het ook nog kort over het filmpjes-project dat ik samen met enkele vrienden ben aan het proberen op te starten. Hij vond het filmpje over malaria in Swahili dé max en heeft een kopie gevraagd. Zijn kinderen hebben het de hele avond bekeken. Hij zei dat we er zeker mee moesten doorgaan.

Op visite bij de prof van Mikael! 

Vanavond heb ik mijn slides voor de lessen en het practicum voor morgen voorbereid en nu is het bedtijd!

Slaapwel!

M-

Dag 9: Organische synthese in het practicum

Hallo!

Vanmorgen heb ik een deel van de les besteed aan het treinongeval in Wetteren. De chemicaliën die hierbij betrokken waren, worden ook gebruikt om polymeren te produceren en dit sluit dus perfect aan bij mijn lessenreeks om de risico's omtrent het gebruik van dergelijke chemicaliën te illustreren. Verder hebben we de thermodynamische principes van een polymerisatie reactie besproken alsook de thermomechanische eigenschappen van een polymeer (glas transitie temperatuur, kristallisatie, DSC, ...).

Mijn middagpauze heb ik gebruikt om nog enkele materialen te verzamelen voor de volgende dagen waaronder een buchner erlenmeyer en een vacuumpomp. Ik kon hiervoor terecht bij, mijn intussen goede vriend prof. Kalulu. We hebben nog even gepraat over het werk van zijn doctoraatstudenten (momenteel in Louvain-La-Neuve) en het onderwerp van mijn doctoraat. Ik heb hem beloofd morgen mijn publicaties te geven. Ik zal dus nog even over de markt rond de campus moeten lopen met een USB stick op zoek naar een print-shop.

Deze namiddag kon dan de eerste echte organische synthese van start gaan: De synthese van polyurethaan. Deze ging vrijdagnamiddag tijdens de voorbereiding veel trager dan verwacht. Na lang zoeken, en advies van prof Guy op het thuisfront, heb ik uiteindelijk diethylamine gevonden (nog beter was een trialkylamine maar dit vond ik niet) om de reactie te katalyseren en dus sneller te doen gaan. Er werden mengsels gemaakt met verschillende verhoudingen van diisocyanaat en een  diol om het effect van de gasproductie door het aandeel diisocyanaat na te gaan. Verder werd er ook een mengsel met diisocyanaat en een triol gepolymeriseerd om het effect van de valentie van het alcohol te illustreren. Met de katalysator ging de reactie soms echter zo snel dat het plastic bekertje waarin de reactie werd uitgevoerd zelfs smolt.

 De chemicaliën worden nauwkeurig afgewogen.

De andere proef is de eerste stap in de productie van een monomeer voor een latere Ring Openeing Metathese Reactie (ROMP). Het betreft een Diels-Alder reactie (cyclo additie) van maleïnezuur en furaan. Momenteel staat het reactiemengsel te rusten en uit te kristalliseren zodat we het morgen kunnen filtreren.

En nog een filmpje...

... en nog eentje. 

De studenten kwamen deze voormiddag tegen me klagen dat de producten die ze vandaag moesten gebruiken erg schadelijk waren. Tijdens de voorbereiding van het labo werden ze immer geconfronteerd met alle risico- en veiligheidszinnen van het isocyanaat, furaan en tetrahydrofuraan. Ze verklaarden dat dit de gevaarlijkste producten waren die ze in hun leven al waren tegengekomen. Ergens was ik hiermee wel tevreden gezien ze duidelijk het gevaar van chemische producten beginnen in te zien. Anderzijds heb ik hun angst genuanceerd door hen te vertellen dat ze in hun leefomgeving vaak continu worden blootgesteld aan veel schadelijkere producten door de slechte verwerking van het afval in Congo. Ik heb hun kunnen wijzen op het belang van een degelijke afvalverwerking voor het milieu maar vooral ook voor hun gezondheid. Ik heb voor hen de nodige beschermingsmiddelen bij maar buiten het labo loopt iedereen onbeschermd rond. Ik drukte erop dat ook zij, als chemisten, hierin hun verantwoordelijkheid dragen.

Na afloop van het labo had ik op het terras van de campus (Chez Nana) een afspraak met een Congolees (Serge) die ik in februari van dit jaar heb verwelkomt in Leuven, een vriend van mijn broer van zijn tijd in Mbuji Mayi. Hij kwam aangereden met een pimpt-out chromed-out kill bill mobiel met geblindeerde ruiten en een luipaardenvelleke op zijn vooruit. Hij had een heel gevolg bij waaronder een procureur-magistraat, 2 advocaten en nog een handelsvriend. Ze waren allen geïnteresseerd in mijn verhaal. Na een uurtje praten zijn ze me gaan afzetten in de guesthouse. Zaterdagnamiddag en avond hebben we opnieuw een afspraak.

Nu ga ik mijn les voor morgen voorbereiden en nog wat verder werken. Morgenvoormiddag les 6 van de 10. In de namiddag bereid ik mijn labo van woensdag voor en in de vooravond ben ik geïnviteerd bij de professor van Mikael thuis , de student van Lubumbashi die bij ons in het labo thuis zijn thesis maakt.

Tot morgen!

M-

Dag 8: Het guesthouse

Hallo!

Vandaag ben ik de hele dag in de guesthouse gebleven. Het was hoog tijd om de was te doen en nog enkele werkjes te maken. Voor de les van morgen heb ik een stuk toegevoegd over het treinongeluk in Wetteren van afgelopen zaterdag. De chemicaliën die hierbij betrokken waren, butadieen en butyronitrile, zijn worden beide gebruikt om te polymeriseren en het ongeval illustreert de mogelijke risico's en de impact bij ongevallen bij het gebruik ervan.

Hierbij enkele foto's van de guesthouse en omgeving en de mensen die me elke dag in de watten leggen

Papa Bernard, een nogal kleine maar uitstekende chef-kok. Hij zorgt dagelijks voor mijn heerlijke maaltijden. 

Papa Victor (links) en papa Gandou (rechts) staan dag en nacht paraat om de veiligheid op het domein van het guesthouse te garanderen. 

Ziehier één van de creaties van papa Benard. Gebraden kip met papate douce en de gestoofde bladeren van de papate douce. 

Het salon met computer en wifi-access. 

Ook de was moet gedaan worden. 

De weg van aan het guesthouse richting de campus. 

De omgeving rond het guesthouse (verscholen achter bomen). 

Werken met uitzicht op de tuin. 

De badkamer met waterton om me te wassen. Stromend water is er nauwelijks. 

Ingang van het guesthouse. 

Het guesthouse vanuit de tuin getrokken. 

De tuin van het guesthouse.

En tot slot laat ik jullie ook meegenieten van de mooie Afrikaanse zonsondergang. 

Tot morgen!

M-

Dag 7: Club Elais en Gouden Carolus.

Mboté,

Ik heb slecht geslapen afgelopen nacht. Er was veel lawaai buiten (het weekend wordt ook hier met veel gefeest ingezet) en eens dat voorbij was gingen de hemelsluizen boven Kinshasa open en heeft het toch een uur of drie zeer hard geregend. Ik was er dus op tijd uit want om 9u30 zou de chauffeur komen om naar het klooster te vertrekken (zie dag 6). 9u45 echter nog geen chauffeur te zien. Een kort telefoontje naar hem liet me weten dat hij onderweg was maar serieus met vertraging omdat omwille van de regen alle wegen richting de campus serieus toegetakeld waren. Over een half uur zou hij arriveren. 10u15 was nog net op tijd om, voor mijn afspraak met de decaan (14u30), tot in het klooster en terug te geraken. Helaas kwam hij er pas door, zonder dat het zijn fout was, om 12u30. Helemaal te laat om nog naar het klooster te gaan. Ik bracht de nonnen op de hoogte dat ik pas volgende week kwam en ik heb de tijd die hierdoor was vrijgekomen gebruikt om in de tuin te werken aan een rapport voor een postgraduaat dat ik volg. Regen heeft hier dus hetzelfde effect op het openbaar vervoer als sneeuw bij ons. Gelukkig is het regenseizoen hier bijna voorbij...

Om 14u15 vertrok ik naar de campus, eerst nog even langs mijn bureau om het verloop van een testreactie te observeren (een proef die ik maandagnamiddag met de studenten zal doen - ze ging goed) en dan naar het departement chemie om de decaan te zoeken. Ik vond hem, samen met alle proffen van de faculteit, in een vergadering (lees: bijeenkomst met bier in de kelder van het departement). Ik mocht me erbij zetten. Ze bespraken een project waarbij elke maand alle studenten van de faculteit die geproclameerd waren in die maand gedurende 15 min hun onderzoek moesten voorstellen aan alle proffen. Een goed initiatief. Daarna was het een korte receptie. Ik nam van de gelegenheid gebruik om bij mijn kersverse connectie, prof. Kalulu van het organische labo, te vragen naar een trialkylamine als katalysator voor de polymerisatie van polyurethane, want na een testreactie ging deze reactie toch niet zo snel dan gedacht. Hij gaat ernaar kijken op maandagvoormiddag.

Vervolgens ben ik met de decaan, de vice-decaan en de departementsvoorzitter naar het centrum van Kinshasa getrokken. Onderweg kwamen we slechte en goede wegen tegen. Deze laatste aangelegd door de Chinezen (allicht in ruil voor...). Ook passeerden we het stadion Stade de Martyrs (Africa cup) en het standbeeld van Patrice Lumumba (eerste premier van Congo na de onafhankelijkheid onder Tsjombé)  met op de achtergrond dé landmark van Kinshasa, le chargeur de limete . Transport, zelfs met eigen middelen, blijft hier toch een groot probleem. 10km neemt gemakkelijk 1,5 uur in beslag door de files en slechte wegen.

Slechte wegen...

...maar ook heel goede wegen (dank aan de Chinezen).

Het monument van Lumumba met op de achtergrond de chargeur de limete. 

Het stadium van Kinshasa (Stade de Martyrs). 

Voor zij die twijfelen: er zijn wel degelijk hoogbouw in Kin. 

En er zijn verkeersborden en regels zoals in Europa. 

En een zebrapad (merk ook de hoogbouw op). 

Uiteindelijk arriveerden we in club Elais, een soort resort (uitgebaat door een belg) waar je kan vertoeven als je de drukte van Kinshasa wil ontvluchten en waar je je als westerling meteen thuis voelt. Het heeft naast tennisvelden, basketbalvelden en een zwembad ook een uitstekend restaurant en het was voor dit laatste dat we naar hier kwam. Ik heb er een heerlijke schotel met asperges en zalm gegeten. Een sympathieke traktatie van de decaan voor de hulp die ik hen bied. Tijdens het eten ging het vooral over de ervaringen die de decaan en de vice-decaan hadden in Europa. Beide hebben ze in Europa hun doctoraat gemaakt en er gereisd.

Het zwembad van club Elais. 

Het restaurant van club Elais. 

Na afloop van het diner zijn we nog langs de 24/7 levende Matonge wijk (ja, hiervan komt dus de naam van de Brusselse Congolese wijk) gereden en hebben we enkele clubs bezocht.

Wonder boven wonder. In een club in de Matonge wijk kwam ik dit bekende Mechelse bier tegen!

Dat was mijn zaterdag. Morgen geen programma dus heerlijk uitrusten en genieten van de zon.

Na kéji,

M-